Van Bogotá naar Zevenbergen: Juan Yukopila over preken die er niet omheen draaien

Juan Yukopila herinnert zich nog goed die dominee in Bogotá van wie niemand de preken wilde horen: saai, zonder lijn, zonder raakvlak met het gewone leven. Tot die dominee een preektraining van Langham volgde. ‘We zagen God aan het werk in zijn leven,’ zegt Juan. Dat is voor hem de kern: een preek die mensen met God verbindt via zijn Woord.

Juan werkt hier als werktuigbouwkundig ingenieur, maar zijn hart ligt bij de kerk. Sinds negen maanden woont hij met zijn vrouw Laura in het Brabantse Zevenbergen. Wat hij in Colombia leerde over preken, houdt hem ook hier nog bezig. Juan volgde namelijk zelf ook een preektraining en hoopt die in Nederland in praktijk te kunnen gaan brengen, zodra hij draai heeft gevonden in dit nieuwe land.

De eerste indrukken zijn in elk geval goed, vertelt Juan: ‘Wij vinden het geweldig hier en de mensen zijn echt vriendelijk. We hebben hier snel onze weg gevonden, maar dat komt ook omdat we familie hebben die al langer in Breda woont. Mijn vrouw heeft ook een baan gevonden, we voelen ons gezegend.’

Dat Nederlanders nogal gericht zijn op planning en structuur past wel bij hen, grinnikt hij. ‘Maar wat we jammer vinden, is dat we zo weinig contact hebben met Nederlanders; het is voor ons gemakkelijker om met andere ‘expats’ om te gaan.’ Nederlandse kerken zouden wat hem betreft wel actiever contact mogen zoeken met de expatwereld.

Juan en Laura

De Nederlandse kerk

Hoe kijkt hij als buitenlands christen verder aan tegen de Nederlandse kerk? Juan uit zich voorzichtig, want hij spreekt nog weinig Nederlands en is hier nog kort. Toch heeft hij iets gezien wat hem opvalt: ‘In sommige gemeenten is de voorganger heel sterk aanwezig en in zijn preken hoor je vooral wat hij zelf vindt en denkt. Maar we hebben ook kerken gezien waar christenen zich richten op het gebed en die bezig zijn met projecten in de buurt.’

Als het gaat over preken, dan lijkt het er soms op dat de Bijbeltekst alleen gebruikt wordt om de preek mee te beginnen. ‘En vervolgens gaat het vooral om wat de voorganger vindt, in plaats van dat de Schrift wordt uitgelegd.’

De preek die alles veranderde

Dat raakt aan Juans eigen verhaal. In Colombia was hij vanaf zijn studietijd actief in een gemeente in Bogotá, werkte hij met jongeren, en kwam hij via die kerk in aanraking met de preektrainingen van Langham Partnership. Een keerpunt noemt hij dat.

Hij noemt het voorbeeld van een voorganger van wie de preken niet aansloegen bij de gemeente: ‘Saai, geen structuur en geen verbinding met het gewone leven.’

Nadat de voorganger de Langham-training volgde, veranderde dat. De preken kregen een duidelijke boodschap, die gebaseerd was op de Bijbeltekst en die richting wezen voor het leven van elke dag. ‘Misschien nog wel belangrijker was dat we God aan het werk zagen in het leven van deze pastor. Dat is wat Langham-preektrainingen doen: mensen met God verbinden via zijn Woord.’

Daarom besloot Juan zelf ook de preektraining te volgen. Hij hoopt op manieren om deze in Nederland in de praktijk te kunnen brengen. ‘Al vanaf mijn kindertijd wist ik dat het Woord van God een schat is, maar pas nadat ik de Langham-training had gedaan, had ik de instrumenten gekregen om die pareltjes echt te ontdekken.’

Wat Colombia Nederland kan leren

Aan het eind van het gesprek draait Juan de vraag om. Wat kan de kerk in Nederland leren van Colombia? Nederland heeft veel: mensen, geld, gebouwen, en het vermogen om goed te plannen. ‘In Colombia is het omgekeerd: er is gebrek aan veel en mensen kunnen minder goed organiseren. Maar omdat ze van God gehoord hebben wat ze moeten doen, gaan ze biddend op weg om het Evangelie te delen met anderen.’

Dat zouden christenen in Nederland wel wat vaker mogen proberen, vindt Juan: ‘Ergens heen gaan waar je nog niet bent geweest, iets doen waarvan je dacht dat het niet kon. ‘Zo’n ervaring zal je geloof verrijken.’

Posted in